BİZİ KENDİ ŞARKIMIZ YIKAR

Biz zorlanırız Ahmet
Yap boz yoktu çocukluğumuzda
Ben kuşları çok severim
Biraz gayret etsem
İnce uzun bir dal olabilirdim
Güneşe bakınca
Gözleri kamaşan sarı kiraz ağacında
Zamanla çiçek yapmayı da öğrenirdim elbet
Yine de sapan olmadım
Oynadığım hiçbir oyunda
Sevdiklerimi sakındım hep
Hiçbir taşa sırrını vermedim camın
Sakladım kırılmanın adres defterini
Bende karşılıksız diyet de yoktur Ahmet
Külü ödünç aldımsa ateş ödedim hep

    

Buralar yazın güzel olur
Söylemini sevmiyorum artık
Yaz gelmiyor Ahmet
Yalan promosyonlu bir gazetede atılan manşet
Sular çekilmiyor
Yaşarıyor başımı koyduğum yastık
Gölet olup taşıyor Eflani’den
Suların altında yaşıyor Karabük
Tarladan balık topluyor köylüler
Öyküler düzdüğümü sanıyor
Kirpiklerinden öptüğüm kız

    

Ben acem halısıyım Ahmet
Başladığım her masalın acemisiyim elbet
İçimde tükenmeyen bir düşüş korkusu
İçimde acı su
İnsan yalnızlıktan buz tutar
Ben tuttum Ahmet
Sesim tuttu / sözüm tuttu

    

Hadi gölete gidip
Olta atalım
Balık tutamazsak
Seviniriz Ahmet

    

Ben hep açıyorum kendimi
Senin de iyi bildiğin
Kurşun kalem halimi
Sivrildikçe kırılıyor
Koyu yazıyorum kütleşince
Siliniveriyor inançla yazdığım her şey
Bir gün vazgeçer
Yırtarım yazılmamış yapraklarımı
Ömrümün arka kapağına
Resmimi koymasınlar Ahmet ....

 
Sedat Kısa




ŞİİR PARKI